Vast stramien.

Het is midden jaren vijftig. Ik ben tien en fiets bijna elke vrije woensdagmiddag van Wittevrouwen naar Oog in Al, twee wijken in de stad Utrecht.
Op mijn bagagedrager heb ik stramien voor het knopen van smyrna bevestigd, op weg naar een atelier waar pakketten worden samengesteld voor het maken van Smyrnakussens en -kleden.
Die pakketten worden verkocht in handwerkwinkels.
Op het stramien is met plakkaatverf, aan de hand van een patroon, het stramien ingekleurd.
Dat is het werk van thuiswerksters, die zo’n patroon overbrengen op het stramien.
Ik breng het werk van ons gezin naar het atelier en ga weer naar huis met blanco stramien, nieuwe patronen en het verdiende geld.
Wellicht is dit de inspiratiebron geweest voor het knopen van kussens en kleden dat ik sinds mijn zeventiende doe.
Geheel naar eigen ontwerp, vaak in opdracht en altijd met plezier.
In een tapijt van zes vierkante meter zitten ruim honderdduizend knopen.
De collectie is dus opgebouwd uit miljoenen draadjes.
Monnikenwerk.

Rob Langbein.



Stramien.
Grof weefsel van stevige draden die twee aan twee dicht bij elkaar liggen.
Het stramien heeft vierkante openingen en wordt gebruikt als ondergrond voor het knoopwerk.
Figuurlijk: een verhaal geborduurd op het stramien van de historie

Smyrna.
Een soort van geknoopte tapijtstof die oorspronkelijk uit de stad Smyrna werd ingevoerd.